Waarvoor ben ik er? We zijn sociale wezens en hebben elkaar nodig. Als dan iemand waarvan je veel houdt komt te overlijden wil dat niet zeggen dat jij dan ook de rest van je leven verdrietig of depressief zou zijn.
Het leven is pakken en loslaten. Je mag je verdriet hebben, maar ook de veerkracht om weer verder te gaan. Het leven zit in jou en je mag gelukkig zijn.

Dromen van kinderen moet je niet belemmeren, dat is is niet ok. Hiermee opent Ellen Emonds deze video.

Een voorbeeld daarvan is een leerling van haar, die de droom had om kinderarts te worden. Maar uit haar schoolse prestaties bleek dat ze op een laag niveau zat.

De gedachte heeft zelfs nog gespeeld of ze niet naar het speciaal onderwijs moest. Maar ze hebben haar een kans gegeven om zich te ontwikkelen. Ze maakte zelf een groeispurt mee. De prestaties gingen met de dag vooruit. De leerling ging daarom ervan uit dat ze kinderarts kon worden.

Ellen vindt dat zij niet degene is die kan zeggen dat ze wel heel veel moet leren om dat te bereiken. Dat ontdekt de leerling zelf wel. Ze is er niet om de droom van haar stuk te maken maar om haar te helpen zichzelf te leren kennen. Hierdoor ontdekt ze zelf wat er wel en wat er niet kan

Hoe kan je iemand helpen zichzelf te leren kennen?

Je hoeft niet te oordelen, je moet vragen stellen aan degene. Hierdoor kan de ander de goede dingen doen. Je bemoedigt die ander juist om de juiste richting te vinden. Je gaat in conclaaf met elkaar en kijken wat de eventuele belemmeringen zijn maar ook welke kansen er zijn. Maar vooral wat is de drijfveer, waarom wil iemand dat doen. Hierdoor ontdekt degene zelf wat hij of zij kan.

Ga dus niet mensen in het begin van hun leven ontmoedigen, want het is heel moeilijk om dan mensen weer de goede kant op te krijgen. Laat de mensen geloven in hun dromen!